|
|
|
|
|
|
7 kwietnia 2026 r., w Akademii Górniczo-Hutniczej im. S. Staszica w Krakowie, odbyło się czwarte w bieżącym roku, spotkanie Oddziału Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Krośnieńskiej w Krakowie. Otwierając spotkanie Pan prezes dr inż. Stanisław Szafran wyjaśnił, że temat spotkania wynika ze splotu kilku motywów, z których najważniejszym jest książka pt. "Ludzie Naftomontażu", wydana w ubiegłym roku przez Autora prelekcji, a poświęcona rzeszy pracowników nieistniejącej już od kilkunastu lat firmy naftowej z Krosna (w 2014 r. po przekształceniach własnościowych, konsolidacji firm serwisowych, połączeniach i zmianach organizacyjnych, firma została zlikwidowana), którzy przez pół wieku, często w bardzo trudnych warunkach, budowali infrastrukturę polskiego górnictwa naftowego i gazowniczego, a również wspierali miasto Krosno w rozwiązywaniu problemów budowlanych.
Pan mgr inż. Andrzej Stec ukończył w 1965 r. Liceum Ogólnokształcące im. M. Kopernika w Krośnie, a następnie studiował na Wydziale Wiertniczo-Naftowym Akademii Górniczo-Hutniczej im. S. Staszica w Krakowie. Po ukończeniu studiów odbył staż pracy i zdobył praktykę zawodową na Kopalni Ropy Naftowej "Partynia" oraz w zarządzie utworzonego wówczas Przedsiębiorstwa Kopalnictwa Naftowego w Mielcu, a następnie związał się z rozwijaną wówczas nową firmą prowadzącą budownictwo naftowe. W 1963 r. wydzielono z Przedsiębiorstwa Państwowego Kopalnictwo Naftowe "Karpaty" w Krośnie - Zakład Budownictwa Kopalnictwa Naftowego ukierunkowany na wykonawstwo robót budowlano-montażowych, związanych z budową i rozbudową kopalń naftowych, których liczba powiększała się wówczas szybko w wyniku wielu nowych odkryć złóż ropy naftowej i gazu ziemnego, początkowo w strefie zapadliska przedkarpackiego, a później również na Niżu Polskim. Rosła liczba zadań, projektów, budów i realizacji tworzonych przez fachowców, poszukiwanych i zatrudnianych w nowej firmie, która od 1967 r. przyjęła nazwę Zakład Budownictwa Naftowego "Naftomontaż". Pan mgr inż. Andrzej Stec rozpoczął swoją karierę zawodową w "Naftomontażu" od stanowiska pracownika technicznego w dziale inwestycji i później produkcji, a następnie awansował na stanowisko kierownika działów - najpierw Działu Umów i Rozliczeń, a później Działu Technologii i Zaplecza Technicznego Budów. W 1993 r. został mianowany głównym specjalistą ds. restrukturyzacji, strategii i rozwoju, a 2005 r. przeszedł na emeryturę.
Podczas swojej pracy zawodowej blisko współpracował z wieloma pracownikami firmy, zajmującymi różne stanowiska i wypełniającymi różne zadania i funkcje zawodowe, często kierującymi licznymi zespołami czy brygadami. Wśród nich byli zarówno dyrektorzy i prezesi firmy, jak i kierownicy działów, brygadziści, spawacze, elektrycy, montażyści, operatorzy koparek i dźwigów oraz inni pracownicy niezbędni w szeroko pojętym budownictwie naftowym. Prelegent podczas całej swojej pracy zawodowej przywiązywał dużą uwagę do koleżeńskiej współpracy pracowników zatrudnionych w "Naftomontażu", a zebrane obserwacje i doświadczenia przekazał w kilku wydawnictwach książkowych oraz w wielu artykułach publikowanych w prasie naftowej, sportowej i regionalnej.
Książka pt. "Ludzie Naftomontażu" jest ostatnią pozycją wydawniczą Prelegenta, w której przywraca pamięć o ludziach organizujących firmę, rozwijających jej struktury i zakresy działania, tworzących jej markę i renomę w sferze rynkowej. Pokazuje również ich silne więzi emocjonalne ze swoją firmą i zespołami swoich towarzyszy pracy, niezależnie od czasów i warunków w jakich pracowali, wykształcenia czy doświadczenia zawodowego, stanowiska i miejsca wykonywania swoich zadań. Pan Prelegent z pasją i wielkim szacunkiem przywoływał swoich przełożonych, którzy w trudnych chwilach potrafili podejmować optymalne decyzje, wspominał postacie dyrektorów i prezesów: Henryka Kotiuszko (1.01.1963 - 29.04.1967), Zygmunta Jurczaka (1.05.1967 - 19.05.1980), Adama Barzyka (20.05.1980 - 31.10.1994), Józefa Palacza (1.11.1994 - 5.08.2004), Ryszarda Scheibingera (6.08.2004 - 2012), a także zastępców dyrektorów (Adama Nowaka i Ryszarda Wierdaka). Trudno w krótkim wystąpieniu przywołać w pamięci wszystkich pracowników Naftomontażu, którzy przez ponad 50 lat budowali obiekty infrastruktury przemysłu naftowego i gazowniczego. Postacie wielu jednak łączą się z budowanymi obiektami na zagospodarowywanych złożach gazu ziemnego w okolicach Przemyśla (1967) i instalacjami prototypowych urządzeń do osuszania gazu, budowami na Niżu Polskim (od 1969 r.), a m.in.: Kopalni Gazu Ziemnego Bogdaj - Uciechów, Kopalni Ropy Naftowej Kamień Pomorski, Podziemnego Magazynu Gazu Ziemnego Husów i wielu innymi. Słowa Prelegenta zapisane w książce i wypowiedziane w toku prelekcji oddawały wielki szacunek dla ponad dwutysięcznej rzeszy budowniczych infrastruktury polskiego przemysłu naftowego i gazowniczego, utrwalając pamięć o nich i ich dokonaniach.
