We wtorek 5 grudnia 2017 r., w gmachu Akademii Górniczo-Hutniczej im. S. Staszica w Krakowie, odbyło się trzecie w bieżącej kadencji spotkanie Oddziału Krakowskiego Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Krośnieńskiej. Podczas spotkania prof. dr hab. Jan Machnik wygłosił referat pt.: "Migracje duże i małe w świetle prehistorii".

Referent na podstawie swoich badań i studiów archeologicznych przedstawił zjawisko migracji ludzi od najdawniejszych czasów, analizując przyczyny, formy, czynniki, zasięg, trwałość i skutki.

Według dotychczasowych badań archeologicznych pierwsze wyjście Homo erectus poza granice Afryki miało miejsce około 1,7-1,8 mln lat temu. Uważa się, że przyczyną tego były zmiany środowiskowe związane z pierwszymi zlodowaceniami w Eurazji. Badania wskazują przypuszczalne kierunki ekspansji rodzaju Homo. Na przestrzeni neolitu i epoki brązu wielokrotnie zmieniały się przyczyny, kierunki i zakresy migracji ludzi na świecie. Efektem wielkich migracji ludności sprzed ponad 1500 lat są współczesne podziały polityczne kontynentu europejskiego. Naukowcy prowadzą ciągłe badania i toczą dyskusje na temat przebiegu tych procesów na świecie, obszarach Środkowej Europy oraz terenów Polski. Ta niezwykła mobilność ludzi, kształtuje historię ludzkości, począwszy od wykształcenia się naszego gatunku, co miało miejsce około 200 tys. lat temu, po czasy współczesne

Prof. dr hab. Jan Machnik archeolog, wybitny znawca neolitu i epoki brązu w Polsce i Europie oraz związkami kulturowymi Europy ze strefą anatolijsko-kaukaską. Organizował i prowadził wiele archeologicznych prac wykopaliskowych. Był m.in. organizatorem tzw. "Ekspedycji lubaczowskiej" (1956-60) oraz "Ekspedycji polsko-amerykańskiej (1967-74) w Małopolsce. Uczestniczył w badaniach polsko-francuskich w Masywie Centralnym (1965) oraz kierował "Ekspedycją polsko-słowacką" (od 1991 r.), a od 1992 "Ekspedycją polsko-ukraińską w Karpatach".

Prof. dr hab. Jan Machnik urodził się 20 września 1930 r. w Łuce pow. Kałusz w rodzinie nauczycielskiej. W 1950 r. zdał maturę w Liceum Ogólnokształcącym w Krośnie. Studia I stopnia z zakresu historii kultury materialnej ukończył w 1953 r. na Uniwersytecie Jagiellońskim, a studia II stopnia (magisterskie) - w 1955 r. na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 1963 r. uzyskał stopień doktora, a doktora habilitowanego w 1967 r., natomiast w 1976 r. otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych.

Pracę naukową rozpoczął bezpośrednio po studiach w Zakładzie Archeologii Małopolski Instytutu Historii Kultury Materialnej PAN, a w latach 1966 - 1990 kierował tą placówka naukową. a później Instytutem Archeologii i Etnologii Oddział Pan w Krakowie. Od 1968 był wykładowcą Uniwersytetu Jagiellońskiego, a od 1976 zajmował stanowisko profesora na tej uczelni. Od 1999 r. współorganizował Instytut Archeologii w Uniwersytecie Rzeszowskim, a później prowadził wykłady na tym Uniwersytecie. W 1990 został członkiem Międzynarodowej Unii Nauk Pre- i Protohistorycznych (UISPP), a w 1992 członkiem Polskiej Akademii Umiejętności, gdzie w latach 2000 -2006 pełnił m.in. funkcję wiceprezesa. W 1966 został redaktorem "Sprawozdań Archeologicznych". Opublikował ponad 100 prac naukowych. W 2014 r. ukazała się autobiograficzna książka Profesora Jana Machnika pt. "Między pokoleniami. Jak Jaśko miast ułanem archeologiem został", której jeden z komentatorów nadał tytuł: "Dzieje człowieka pracowitego".