Ponad sześćdziesiąt osób przybyło na wykład Adama Krzanowskiego "Tadeusz Sarapuk (1931-1994) - krośnieński pasjonat sportu, trener i nauczyciel", który odbył się 19 listopada br. w Czytelni Głównej Krośnieńskiej Biblioteki Publicznej w Krośnie. Otwarcia dokonała mgr Teresa Leśniak, dyrektor Krośnieńskiej Biblioteki, która serdecznie powitała rodzinę T. Sarapuka i wszystkich uczestników. W spotkaniu uczestniczyli: Maria Sarapuk (żona Tadeusza), Krystyna Martowska (córka Tadeusza), Piotr Grudysz, radny Miasta Krosna, Antoni Dębiec, dyrektor Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w Krośnie, dr Łukasz Szmyd, dyrektor Państwowego Pomaturalnego Studium Kształcenia Animatorów Kultury i Bibliotekarzy w Krośnie, sportowcy i wychowankowie Sarapuka jak: Jadwiga Wajda, Andrzej i Kazimierz Mosoniowie, Edward Kustroń, Adam i Józef Kolendowski, Jerzy Nowotarski oraz Jerzy Dąbrowski, b. dyrektor Krośnieńskich Hut Szkła, Józef Bielański, b. dyrektor Kopalnictwa Naftowego w Krośnie i wielu innych przyjaciół T. Sarapuka.

Prowadzący wykład A. Krzanowski powiedział: "Dwadzieścia lat temu, 22 listopada 1994 r. zmarł wybitny teoretyk, praktyk i animator życia sportowego w Krośnie i w powiecie krośnieńskim Tadeusz SARAPUK. 25 listopada na cmentarzu w Krośnie - rodzina, grono przyjaciół, wychowankowie i sportowcy oraz wielu krośnian, pożegnało sportowca, trenera, nauczyciela i działacza sportowego. Przyjechał do Krosna w 1956 roku jako nauczyciel wychowania fizycznego i czynny sportowiec lekkiej atletyki. Jego zapał i nigdy nie gasnąca energia, doprowadziły w krótkim czasie do powstania w Krośnie mocnego zespołu lekkiej atletyki w skali województwa rzeszowskiego, spośród starszych krośnian i uczniów krośnieńskich szkół. Prowadzone przez niego metody wychowawcze jak i treningi sportowe wzbudzały wśród młodzieży krośnieńskiej ogromne zainteresowanie sportem. Natura bogato wyposażyła Go w wiele darów, które potrafił umiejętnie wykorzystywać w czasie pracy z młodzieżą, jak np.: dar przekonywania, zachęty do rzetelnej pracy, zaufania, obiektywnej oceny, rozwiązywania konfliktów, nagradzania i koncyliacji w pracy zespołowej. Te cechy Jego charakteru budowały mu samoistnie niepodważalny autorytet, jako nauczyciela, wychowawcy i trenera. Atmosfera przyjaźni i zaufania do trenera była podstawą budowania dobrych przyjacielskich i koleżeńskich stosunków w zespole lekkoatletów krośnieńskich w latach 1957-1961. Zawsze był pogodny i uśmiechnięty. Miał dużo czasu dla wszystkich, tylko dla siebie i rodziny ciągle mu go brakowało. Zatroskany był o ten szybko mijający czas, bo tyle jeszcze chciał zrobić.

Żona Maria Sarapuk wspomina: "Długie i smutne czasami były te dni i miesiące przebyte w samotności, bez męża. Ale rozumiałam Go, iż Jego pasją jest sport. Był zawsze niezwykle kreatywną postacią. Ale o rodzinie nigdy nie zapominał, był zawsze przez nas kochany. Dużą radością dla niego, byłby dyplom doktorski obroniony w 2012 r., ulubionej wnuczki Kasi". Piętrzyły się w Jego głowie ciągle nowe pomysły, na które brakowało czasu, a często i środków finansowych. Dlatego z dużym uznaniem należy odnieść się do pomysłu, dyrekcji MOSiR - u w Krośnie, zorganizowania Memoriału Tadeusza Sarapuka.

Tadeusz Sarapuk zapisał się na trwale w historii sportu krośnieńskiego. O Tadeuszu Sarapuku należy mówić z sympatią, z dużym szacunkiem dla jego postawy i dokonań. On zasługuje aby zawsze wspominać go dobrze, nie można go było nie lubić, trzeba mówić o nim jak o dobrym i wypróbowanym przyjacielu, koledze".

Prowadzący wykład podkreślił, że niniejsze opracowanie jest przesłaniem autora dla podkreślenia zasług i pamięci wybitnego krośnianina z życiowego wyboru, a nie miejsca urodzenia. Prezentowany materiał został wzbogacony o wspomnienia byłych uczniów, lekkoatletów i wychowanków. Poprzez to, i inne opracowania, autor pragnie popularyzować dokonania osób działających na terenie naszego miasta i regionu, a często zapomnianych.

Na zakończenie spotkania w imieniu ZG SMZK wręczono bukiety kwiatów dla Marii Sarapuk i córce Krystynie. Uczestnicy spotkania, oklaskami podziękowali rodzinie Tadeusza Sarapuka za przybycie, a Adamowi Krzanowskiemu za bogatą i interesującą treść wykładu..